باد میآید و خاطرات مردگان سالهای دور، از زیر پلکهایم عبور میکند... خاطرات روزهای دور و نزدیک، انگار تمام مردههای زمین در میان تنم چشم گشوده اند... به دنیای بی سامان... و خیره به بادی که میوزد، در تنم میلولند و ناله میکنند... دلهرههای بی پایان
۲ نظر:
این عکس نمی دونی کجاس؟
چه قد به حال و هوای یه ایرانه مرده می خوره...
(بازم زدم تو مایه های جو گیر وطنی)
+ می بینی محیط چه اندازه تاثیر می ذاره و می رینه تو شخصیت ظاهری و حتا مهمتر ناخودآگاه آدم.
و تو اینو نمی خوای بفهمی در مورد من...
با این حال که بارها بهت گفتم که چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
تو کی هستی؟
na
be halo havaye khake mordeye zamin mikhore ke khodesho be zendegi zade.
are. hamintore
mifahmam
ارسال یک نظر