اسیر

اسیرم ، تو یه مکعب توپر کاغذی بی‌ نهایت ... پاره می‌کنم و پاره میشم و میرم و میرم و هوائی نیست .... تو این دنیایی که همه تو هم میگنجن و همه تو هم تکرار میشن و همه تو هم انکار میشن ... آیا من مجموعه‌ای از خیال‌های ناباور اطرافم هستم که از من گریخته اند و در برابرم جبهه گرفته اند؟ :(